Przedstawię może w paru zdaniach projekt pewnej szkoły medycznej, o którym udało mi się kiedyś dowiedzieć co nieco. Zacznę więc od samych belek. Ich rozpiętość wynosi ok. 15,5 m. Najdłuższa z nich składa się z czterech połączonych ze sobą odcinków. Opisując belki zaznaczę, że są laminowane , zaś niemal każda warstwa może spokojnie przyjąć pełne obciążenie. Projekt ten charakteryzują się przede wszystkim tym, że zastosowano w nim w sporej mierzę konstrukcje szklane. W samym centrum budynku znajduje się trójkątny dziedziniec tworzący centralną przestrzeń komunikacyjną. Konstrukcja ta przykryta jest szklanym dachem. Ten dach z kolej jest oparty na szklanych belkach nośnych. Odnośnie połączenia belek funkcjonuje ono przez tarcie na powierzchni szkła, które jest spowodowane dociskiem łączących elementów. W celu ochrony przed dużymi silami ściskającymi wypełnień międzywarstwowych wprowadzono aluminiową przekładkę dystansową. Oczywiście rozwiązanie to było już wcześniej stosowane, lecz nigdy na tak sporej rozpiętości szklanych belek. Generalnie zastosowany system połączeń został wcześniej przetestowany na Uniwersytecie w Wielkiej Brytanii.